Achter de schermen bij ..... Bosch Glaskunst

Bosch Glaskunst

Bosch Glaskunst is sinds een jaar of vijf hoofdsponsor van Lieve Engeltjes. In het vorige magazine hebben we een kort profiel geschetst van het bedrijf en daarbij werd de nieuwsgierigheid van de redactie gewekt naar de man achter de organisatie: Michel van den Bosch. Wat maakt dat deze ondernemer lotgenotencontact wil sponsoren en aandacht vraagt voor een estafette loop ten behoeve van KWF Kankerbestrijding? Tijdens een gesprek op een warme dag in juli leerde redacteur Natascha, Michel kennen als een betrokken, energieke en gedreven ondernemer.

“Waarom vraag je het niet?” vraagt Michel me aan het begin van het gesprek als ik vertel over een uitdaging waar we als stichting voor staan. Een goede vraag en ik val stil. “Waarom vraag je het niet? Ik ken een paar bedrijven die jullie misschien wel kunnen helpen. Zal ik eens een balletje bij ze opgooien?”. Verrast door het aanbod is het bruggetje naar het sponsorschap van Bosch Glaskunst snel gemaakt. Het sponsoren van Lieve Engeltjes is voor Michel geen afweging met winstoogmerk geweest. “Ik maak al twintig jaar glazen monumenten voor overleden kinderen en het werd tijd iets terug te doen.” Twintig jaar geleden startte hij samen met zijn broer een bedrijf dat glazen naambordjes maakte en deze via schoenmakers en cadeauwinkels verkocht. Er kwamen steeds meer verzoeken voor naamplaatjes met kleurrijke afbeeldingen voor kinderen. Als men daar gaat staan om delen uit het grafmonument te bestellen is het niet moeilijk om het met meer aandacht zelf te doen en geleidelijk aan groeide de onderneming uit tot het glaskunstbedrijf wat het nu is.

De core business van Bosch Glaskunst is het vervaardigen van glazen grafmonumenten, urnen en asbollen. Meer dan de helft van de opdrachten die de glaskunstenaars uitvoeren zijn grafmonumenten voor overleden kinderen. De meeste urnen worden gebruikt voor volwassenen, door het kunnen gebruiken van kleuren zien we wel steeds vaker dat we urnen en asbollen ook voor kinderen toe kunnen passen. Alle urnen en asbollen worden met de hand gevormd en met de mond geblazen. “We maken mooie dingen. We doen het allemaal zelf en zo uniek mogelijk”, zo meent Michel. Het fusen van glas, het samensmelten van verschillende lagen (gekleurd) glas in een oven, is een van zijn favoriete glasbewerkingstechnieken. “Een foto van een overleden dierbare of handafdrukken in glas maken, is ook zo’n indrukwekkend proces.” Zowel in de uitvoering als het eindresultaat. Wat ook wel eens voorkomt, is dat mensen iets aan een bestaand monument willen toevoegen. Bijvoorbeeld een beetje as van een recent overleden dierbare waarmee de eerder overledene een hechte band had versmelten in een kunstwerk(je) van glas. Een hartverwarmende manier om overledenen bij elkaar te brengen.

Michel prijst zich gelukkig met zijn gezin: een lieve vrouw en twee gezonde kinderen. Gezinsuitbreiding was ook voor Michel niet vanzelfsprekend. Zijn vrouw en hij hebben twee keer een lange reis moeten afleggen voor ze hun zoons in hun armen konden sluiten en dat heeft hem heel bewust gemaakt van de kwetsbaarheid van het ouderschap. “De impact van het verlies van een kind kan ik me niet voorstellen. Het is ongetwijfeld vele malen heftiger dan wat ik me kan inleven.”  Zoals vele ouders neemt Michel zijn zoons ook weleens mee naar zijn werk. “Mijn zoons gaan heel luchtig om met wat ze op een begraafplaats zien. Ze zijn het gewend geraakt.” Dit in tegenstelling tot de meeste bezoekers die Michel in zijn showroom ontvangt. “Bijna iedereen schrikt als ze kindermonumenten zien.”  Veel kindermonumenten zijn van glas en er zijn vrolijke en kleurrijke elementen in verwerkt.

“De grafmonumenten die mij het meeste raken zijn degene waarin iets persoonlijks van het kind is verwerkt zoals een afbeelding van de favoriete knuffel. We kunnen ook de handgeschreven teksten van broertjes of zusjes in het glas stralen.” Michel werkt graag samen met de ouders en broertjes en zusjes om iets moois te maken. “We kunnen samen glas snijden en ook foto’s maken van het vervaardigen van het grafmonument. Soms neem ik de kinderen onder mijn hoede en vertel ze iets luchtigs over het productieproces als ouders het even moeilijk hebben.”

Michel is regelmatig aangegrepen door wat hij ziet. “Ik zag een tijdje geleden laatst een documentaire over een ernstig ziek kind, wat lachte en vrolijk rond liep. Ik realiseerde me ineens dat ik het grafmonument voor dit kind had ontworpen en ging toen kapot van binnen.” Een tijd geleden had hij een jong stel in zijn zaak wat een beperkt budget had voor een monument voor hun overleden baby. “Ze hadden het geld bij elkaar gesprokkeld door in plaats van bloemen een financiële bijdrage voor de uitvaart te vragen.”  Het liefst had Michel deze mensen meer voor hun geld willen geven dan reëel was, maar heeft als ondernemer natuurlijk zijn grenzen in liefdadigheid te stellen. Pas geleden kreeg Michel het predicaat Sociaal Economisch Betrokken Ondernemer (SEBO) van de gemeente Zoetermeer, waar de organisatie is gevestigd. Dit is een onderscheiding voor ondernemers die zich inzetten ten behoeve van onder andere bevordering van werkgelegenheid en ondernemersklimaat in de gemeente. Of zoals Michel zelf zegt “Ondernemers die iets terug geven aan de maatschappij.” Hij is er trots op dat hij dat kan geven en voor hem is wederkerigheid en onbaatzuchtigheid vanzelfsprekend. Vandaar ook zijn inzet voor de estafetteloop samenloop voor hoop ten behoeve van KWF Kankerbestrijding. De uitdagingen van andere mensen gaan hem aan het hart.

Natascha: “Michel’s werk is overduidelijk meer dan alleen het uitvoeren van een ambacht. Ik ben er door geraakt dat een groot deel van de omzet van de organisatie gehaald wordt uit monumenten voor kinderen. Dat geeft me kippenvel omdat het me weer even bewust maakt van hoeveel ouders hun kind verliezen en een dergelijk verdriet en gemis (hebben) ervaren als ik. Tegelijkertijd is het hartverwarmend wat voor moois je voor je kind kunt maken met hulp van glaskunstenaars als Michel. Je kunt al zo weinig voor je overleden kind doen, waardoor het ontwerpen van een monument zo’n groot belang en zoveel lading geeft. Tijdens het gesprek met Michel moet ik een paar keer slikken. Hij kan goed luisteren en denkt actief mee in oplossingen. Voor mij een verrassend betrokken, energieke en gedreven opstelling. Ik kan me goed voorstellen dat je je bij Michel en zijn medewerkers op je gemak voelt om een monument voor je kind te ontwerpen.”

Vlak voor mijn vakantie sprak ik Natascha van Lieve Engeltjes ik kende haar nog niet maar heel snel voelde het alsof ik haar al jaren ken. Een moeder van twee kinderen die net als vele het vreselijkste wat een mens kan overkomen mee heeft moeten maken. Ons gesprek ging niet direct over urnen en grafmonumenten. Toch voelde het net zo  als ik met ouders in onze showroom mag ontvangen. Door de openheid ontstaat er een band. Fijn om te horen hoe betrokken de vrijwilligs zijn bij lieve engeltjes. Van tevoren dacht ik dat het best moeilijk is om iets over je zelf te vertellen maar met dank aan Natascha was het gewoon een gezellig gesprek.  Graag wil ik een aantal glazen assieraden maken waarvan een gedeelte van de opbrengst naar lieve engeltjes toe gaat. Ik zou het leuk vinden als er leden zijn met speciale ideeën zo krijgen we een echt lieve engeltjes sieraad. Als iemand een idee heeft kan deze gemaild worden naar michel@boschglaskunst.nl

Namens de redactie van Stichting Lieve Engeltjes,

Natascha, mama van Julian* en Liam

Met medewerking van Michel van den Bosch, directeur/eigenaar en oprichter van Bosch Glaskunst. Specialist in glazen grafmonumenten, urnen en asbollen. Voor meer informatie, zie: www.boschglaskunst.nl